potje 2

Herfstvakantie en nu dus voor echt … Zo dacht ik er in ieder geval over. Mijn twee jongste zoon zouden moeten proper zijn tegen het einde van de vakantie. Of de zoons daar evenveel zin in hebben als mama is maar de vraag. In ieder geval blijven ze gewillig een tijdje op hun potje zitten en gaan ze akkoord met het uitblijven van de pampers. De successen stapelen zich helaas nog niet op. Zaterdag hebben ze niet een keer op hun potje geplast. Gisteren had Jef geen enkel ongelukje. Vandaag heeft hij er duidelijk minder zin in, maar heb ik iets meer geluk bij Tuur. Ik vrees dat het iets minder gemakkelijk en vlot zal verlopen dan gehoopt. Maar met een beetje doorzettingsvermogen komen we er wel. Aan hun hevige supporter Ralf zal het in ieder geval niet gelegen hebben.

boos

De jongens voelen zich niet zo goed. Net zoals vorig jaar is de herfst nog maar goed en wel begonnen en ze hebben al problemen met de luchtwegen. Beginnende longontsteking, zware bronchitis; in ieder geval hoe de dokters het ook noemen, mijn boys piepen en kraken als een oude deur bij het in- en uitademen. Deze ziektes brengen natuurlijk ook iets frequentere bezoekjes aan de apotheek met zich mee. Ze hebben ondertussen elk hun fles siroop en puffers. De puffers hebben dit jaar meer succes dan vorig jaar, zelfs in die mate dat ze vechten om het eerst te mogen puffen. Ze mogen van mij dan ook op ‘het knopje’ duwen. Maar wat de ziektes ook  met zich meebrengen is een minder goed humeur van de tweeling. In de auto kunnen ze niks meer verdragen van hun grote broer. Is het niet Jef, dan is het Tuur die zit te wenen omdat Ralf te dicht zit of omdat Ralf zijn hand op hun stoel legt,… Je kunt het zo zot niet bedenken of ze zijn er kwaad om. Ook het aan- en afdoen van de kleren verloopt niet zo vlot als anders. Tuur wil ’s avonds zijn pyjama niet aan en ’s morgens mag hij dan niet meer af. We hebben uit zijn mond al heel vaak “nie diene” gehoord, omdat het niet de juiste kousen, niet de juiste trui of broek is die hij in gedachten had. Maar ook Jef heeft een nieuw stokpaardje: “A mijn erust!” (Laat mij met rust.) Want nu nog meer dan anders doet hij het liefst zijn eigen zin. Positief aan het ziek zijn: ze gaan o zo graag en dus ook super gemakkelijk naar hun bed. Want van ziek zijn word je wel een beetje moe.

Mieke

Tuur is dit weekend bij zijn meter ( Marieke) gaan logeren.  Hij heeft maar één klein probleempje: hij kan haar naam niet zeggen. Dus de ene keer roept hij mama, maar een andere keer kan dat ook oma zijn. Niet erg flatterend voor een tante die 4 jaar jonger is dan zijn mama … Maar wonder boven wonder na zijn logeerpartijtje kan hij plots wel haar naam, welliswaar een beetje ingekort, zeggen : MIEKE. Toen ze zondagavond vertrokken zijn heeft hij een foto van Mieke uit de kast gehaald en heeft hij haar nog een beetje gekoesterd. Het weekendje zal dus wel heel erg meegevallen zijn.

contactnamiddag

Donderdag 9 oktober was een contactnamiddag gepland voor alle kindjes en hun ouders die na de herfst- of kerstvakantie starten in de peuterklas. Jef en Tuur horen bij de laatste groep en mochten dus ook even kennismaken met het schoolse leven. Tuur had onmiddellijk door hoe het allemaal in zijn werk gaat en is dan ook in de klas van juf Sandra bij Simon, N(h)anne en Manon gebleven om te spelen. Jef heeft iets meer tijd nodig en bleef dus bij ons tijdens de rondleiding. Bij Ralf was hij al duidelijk iets meer op zijn gemak en daar wou hij toch ook wel knippen en plakken. Maar onmiddellijk naar het derde kleuter zou toch net iets te hoog gegrepen zijn. Tijdens de speeltijd waren ze alle drie in hun element, want Ralf sleurde hen mee van de ene hoek van de speelplaats naar de andere. Alle vriendjes uit de klas moesten kennis maken met zijn broers. Op de terugweg naar huis wou papa wel eens weten of Jef nog naar school zou gaan en Jef antwoordde met een volmondige ja. Op de vraag of hij dan ook pipi op het potje zou doen kreeg hij enkel een bedenkelijk gehum, eentje met een ondertoon van we zullen dat nog wel zien… Ralf vond wel dat die nieuwe peuters het uitgehaalde speelgoed zelf mochten opgeruimd hebben want nu had hij dit samen met juf Inge moeten doen en eigenlijk is dat toch niet eerlijk hé ?!

afwas

Vorige week kwam Ralf zo trots als een pauw van school. De juf had iets in zijn schriftje geschreven… Toen ik het bewuste berichtje bekeek, las ik het volgende: ” Ralf heeft na de kookactiviteit heel de afwas gedaan. Proficiat!” En mama was natuurlijk al even trots als de zoon. Nu had papa deze week een schitterend idee na het avondeten. Hij wou Ralf en mama even op stang jagen door Ralf erop te wijzen dat er nu wel heel veel afwas stond. Ik heb daarop heel gevat gereageerd met: ah ja , nu kunnen Ralf en papa die doen, zodat mama wat kan rusten. Ralf vond dit een schitterend idee en wou niks meer van de afwasmachine horen of zien. Hij liet de afwasbak vullen en begon te discussiëren met papa over wie zou afwassen en wie afdrogen. Ralf heeft de strijd gewonnen en mocht afwassen. Jef vond dit alles uitermate interessant en is alles dan ook even van dichtbij gaan kijken, Tuur was blij met het beetje vrije tijd van mama ; is een stapel boekjes gaan uithalen zodat mama wat kon voorlezen en papa … die zal waarschijnlijk niet vlug meer beginnen over stapels afwas.

tweelingtaal2

Het blijft luisteren en ontcijferen, maar o zo plezant om Jef en Tuur bezig te horen onder elkaar. En misschien toch een beetje jammer dat bepaalde woorden binnenkort uit hun woordenschat zullen verdwijnen. Vandaar dat we ze proberen te noteren.

- wake ( zoals iedereen weet vliegtuig voor Tuur)                  

- kokokjakje ( chocolaatje – Tuur)                         

- néné many ( Mega Mindy)                      

- cejom (camion – Jef)                              

- tjisje ( snoepje – Tuur)                                      

- Kiki ( Jef – Tuur)                                           

- Lila ( Lisa – Jef en Tuur)                                  

- Lali ( Lies – Jef en Tuur)                                         

- kinken ( drinken)

En de lijst zal waarschijnlijk nog een paar keer moeten ( kunnen ) aangevuld worden …