cadeau

Vrijdag 30 geworden… En nee het voelt niet anders dan vorige week of vorig jaar. Want blijkbaar is de verplichte vraag bij een 30ste verjaardag: “En hoe voel je je nu?” Wat wel super is, is het iets uitgebreidere feestje. Ik heb genoten van de eerste tot de laatste seconde. Waarvan ik ook zal genieten is mijn cadeau van mijn drie schatten van kindjes. Ze hebben ( in samenspraak en mits enige financiële hulp van hun papa) een droom van een cadeau gekocht. Ik heb een ballonvaart gekregen. Toen papa hen meenam op sleeptouw om de bon te halen dachten ze in eerste instantie wel dat het om een gewone ballon ging. (Ralf wou een roze kiezen voor zijn mama. ) Maar toen hij mama’s enthousiasme voelde bij het zien van de bon, was die roze ballon vlug vergeten.

Happy Birthday

28 november…

We hebben reeds veel achterneefjes en -nichtjes en eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik maar van eentje zijn verjaardag kan onthouden.

Morgen wordt hij dan ook twee jaar en langs deze weg wil ik hem al een gelukkige verjaardag wensen.

Bij deze dus:

GELUKKIGE VERJAARDAG THIJS !!!!!!!!!

Dikke zoen van ons allemaal.

winkelhulp…

Tijdens de week probeer ik zoveel mogelijk de supermarkt te ontwijken. Want met drie kindjes in of rond de kar is winkelen allesbehalve een aangename bezigheid. Nu moest ik deze avond toch gaan en mijn geluk kon niet op: Tom was vroeg thuis. Ralf zag echter zijn kans schoon en wou mee. Eigenlijk vind ik het wel leuk om 1 van de kindjes mee te hebben. Maar Ralf heeft al zo zijn eigen idee over winkelen. De rayons die mama wil aandoen zijn helemaal niet interessant voor Ralf en regelmatig hoor je hem dan voor heel de winkel: ” Stop, keer een beetje terug. Ja daar moeten we naartoe.” “Oh mama, ik heb daar een nieuwe film van cars gezien.” of ” Wat is dat daar, zijn dat van die lekkere kaasjes mama ?” Een van de laatste rayons waar ik door liep, was die met de boeken.

Ralf:” Oh kijk mama een boek van vulkanen. Mag ik daar eens in kijken ?”

Ik gaf hem het boek om even in te bladeren, terwijl ik een boekje met wat schrijfoefeningen aan het bekijken was. Plots zag ik het boek van de vulkanen in de kar verdwijnen.

Mama:” Ralf, zet dat boek maar terug, we gaan dat nu niet meenemen.”

Ralf:” Ok, maar dat boekje dat jij vasthebt moet je nu ook niet meenemen hoor.”

Al was het maar om mij duidelijk te maken dat de wetten voor iedereen gelijk moeten zijn. Of zou het er iets mee te maken hebben dat hij helemaal geen zin had om schrijfoefeningen te maken ?

Sneeuwpret

De eerste sneeuw voor deze winter is gevallen, tevens de eerste sneeuw waar Jef en Tuur bewust kunnen in spelen en van genieten. Of we hopen toch dat ze genoten hebben. Jef wou onder geen enkel beding terug naar binnen maar vond dan weer de koude handen en voeten helemaal niet leuk. Na een eerste huilbui heb ik gelukkig een paar wanten gevonden die min of meer pasten. Tuur twijfelde of hij wel naar buiten wou, want alles was ‘fuil’. Maar ook hij heeft veel gespeeld. Ralf  was dolgelukkig met de sneeuw en de slee van Annemie die bij ons staat. Terug binnen begonnen de handjes en voetjes te tintelen en ook dat vond Jef allesbehalve een leuke ervaring, maar eenmaal zijn met wol gevoerde pantoffels aan de voeten was het verdriet vlug voorbij.

mama’s

Zoentjes geven is voor een jongen van 5 helemaal niet meer stoer en heel regelmatig heeft Ralf geen zin om nog een zoen te geven in bed.  Zijn vaste zin om te laten weten dat er geen zoentje meer af kan is:”Ik slaap al.” Net zo vanavond.

mama:” Krijg ik nog een zoen?”

Ralf:” Ik slaap al … en ik droom van alle mama’s.”

mama: ” Ah ja en wat droom je dan ?”

Ralf: ” Ewel, dat jij de beste bent.”

De zoen is achterwege gebleven, maar het voelde toch heel goed aan.

school

Vrijdagmorgen waren we wat aan de late kant en moest ik eerst Ralf aan school afzetten en daarna pas doorrijden naar Mady ( ons dagmoeder). Jef vond dit wel een leuk idee en wou meegaan tot aan de poort. Althans dat was wat ik ervan dacht. Jef had eigenlijk iets anders in gedachten. Hij zou samen met Ralf naar school gaan. Helaas voor hem mag hij pas na nieuwjaar starten en moest dus terug mee naar de auto. Dat hij daar niet mee akkoord ging hebben ze in Pittem wel geweten.  Verschillende mama’s zijn een kijkje komen nemen wie zo boos was. En hoe meer we vertelden dat hij nog een klein beetje moet wachten om naar school te gaan, hoe luider hij weende.  In ieder geval zijn we nu wel zeker dat hij verlangt om naar de klas te gaan.

ziek

Blijkbaar had de slapeloze nacht toch meer in petto dan op het eerste zicht verwacht… Vrijdag hebben we ons Tuurke ziek moeten melden en wel serieus. ’s Morgens nog niks aan de hand, om 15u00 39,5 graden koorts en heel kortademig. Gelukkig had de kinderarts nog een gaatje en ben ik diezelfde avond nog op controle gegaan. Diagnose: longontsteking ( weeral) en misschien ook RSV.  Maar hij mocht onder enkele voorwaarden mee naar huis. We konden het weten… Als ons kindjes slecht slapen, hebben ze altijd nog wel ergens een verrassing; en meestal zijn dat niet echt leuke. Ondertussen gaat het toch al heel wat beter. De koorts is verdwenen en het piepend geluid bij het ademen heeft plaats gemaakt voor een goeie rochel.

nog niet moe

Donderdagavond, anderhalf uur na bedtijd van de kindjes, kom ik in de gang en hoor ik boven een deur open gaan. Een beetje gestommel boven en aan de trap verschijnt een stralend gezicht:”mama… mama…” Als ik me dan toon heeft Tuur nog meer plezier: ” lape daan é.” Met andere woorden: gedaan met slapen, ik ben niet moe. De slaapzak af, want hij moest pipi doen. Nu ze zijn nog niet lang zindelijk en ik heb dus toegegeven. Tuur mee naar beneden en daar op het potje. (met succes) Maar om dan terug de slaapzak aan te doen … Tuur zou nog spelen en moest nog bellen met Mieke, hij had in ieder geval nog veel plannen. Maar na een halfuurtje hebben we hem terug naar boven gebracht, dit keer met een beter resultaat.

bezoek

Dinsdag kregen we onverwachts bezoek. De jongens hebben in ieder geval genoten !!!

grotje …

Na een voetbaltraining dringt zich een stevige wasbeurt op. Liefst van al een douche in de sporthal bij de anderen, maar als ik er alleen voor sta moet hij thuis in de douche of het bad. Want helpen bij Ralf en tegelijk Jef en Tuur in de gaten houden (ze kunnen aan verschillende deuren weg), gaat me net iets boven het petje. Het werd dus een bad thuis. Toen hij eruit kwam had hij volgende boodschap:”Ik heb het grotje van het bad al open gedaan mama. Nu kan het water weg hé.”