slim, slimmer, slimst …

We hebben nu al een 3-tal dagen problemen om Jef en Tuur zover te krijgen hun boterham op te eten ’s morgens. Gisteren zei ik Jef dat ik het eens zou vertellen aan juf Sandra. Zijn duidelijk antwoord was daarop:” Neen, ma nie, toute mama.”

Woensdagnamiddag heeft Ralf zwemles en daar zien we elke keer Juf Sandra.

Mama: ” Jef, moet jij nog iets vertellen aan juf Sandra ?”

Jef: ” Kaka doen mama.”

Mama: ” Je bent pas naar het toilet geweest, vertel het maar eerst.”

Waarop Jef van mijn schoot springt, naar Veerle gaat en haar zover krijgt om mee te gaan naar het toilet. Zonder resultaat natuurlijk. Slim, om zo de aandacht van zijn boterhammenprobleem af te leiden…

toute put

Om 16 u aan de schoolpoort had ik 2 heel enthousiaste peuters mee. Het enige wat eruit kwam was: “Toute put !” Jef riep het al luider dan Tuur. Ik begreep stoute put en vroeg dus of ze gevallen waren, maar het antwoord was: ” neen mama, toute put !” Eerlijk, hun taal gaat erop vooruit sinds ze naar de klas gaan, maar nu begreep ik er echt niks van. Tot Tuur iets meer losliet: ” veviesie kijken, toute put .” En nu begreep ik het … Door een berichtje in het heen- en weerschriftje van de jongens wisten we dat ze het thema Bob de bouwer zouden beginnen. En zo kon ik de link leggen met wat ze me wilden vertellen. Ze hebben naar de televisie mogen kijken, een aflevering van Bob. En de toute put is natuurlijk stoute Spud…

El Salvador … hier komt ze dan…

Na twee jaar bij ons te zijn, kriebelde het blijkbaar terug te erg en morgen is het dan  zo ver. Ons Lies vertrekt terug naar El Salvador.  Haar avonturen zullen we kunnen volgen op haar gloednieuwe blog ‘over frijoles en andere bonen‘. Deze avond kwam ze nog kort afscheid nemen. Nadat ze vertrokken was, is Tom onze Ralf in bed gaan stoppen.

Ralf: “Gaat Lies nu echt naar de bruine kindjes?”

Papa: ” Ja, morgenvroeg vertrekt ze met het vliegtuig. En als het bijna terug je verjaardag is (in december) komt ze op vakantie bij ons.”

Ralf: ” Ik ga haar toch een beetje missen. Zou Lies mij dan ook een beetje missen? Maar we gaan dan samen een mooie tekening maken hé papa?!”

In ieder geval zullen we haar allemaal een beetje missen, want ze blijft toch mijn zus en de tante van mijn drie schatten…

naar school

Blij dat ze naar school mogen gaan? Wees daar maar zeker van …

s(ch)ilderen

Aan de klasdeur

Toen ik de jongens aan school moest afzetten, kwam een klasgenootje van Tuur naar mij met de volgende mededeling: ” Diene andere Tuur moet wel bij juf Sandra hoor.”

peuterklas

Vrijdag werd ik aan de schoolpoort nog even aangesproken door de juf van de peuterklas. (Op maandag en vrijdag zitten Jef en Tuur samen in de peuterklas, op andere dagen draaien ze mee in het eerste kleuter.)  Ze wist me te vertellen dat het wel goed gaat met de jongens, vooral met Tuur. Hij is superenthousiast om te ‘werken’. Als de kleurpotloden, verf of lijm bovengehaald worden; is hij er als de kippen bij om ermee aan de slag te gaan. Donderdag mochten ze plakfiguurtjes kleven. Tuur had Jef erbij gehaald om ook te plakken. Tuur had heel enthousiast zijn blad volgekleefd, terwijl Jef het na één enkel figuurtje welletjes had gevonden. Maar dat was buiten zijn broer gerekend. Tuur is naast Jef gaan staan. Jef moest kleven tot Tuur vond dat er voldoende figuurtjes op de tekening hingen.

De juf vindt Tuur toch iets dominanter overkomen, terwijl we daar thuis niks van merken. Hier kan Jef meer dan goed zijn mannetje staan.

BK veldrijden

Toch wel 10 minuten heeft Ralf met zijn neus op de tv gezeten tijdens het BK veldrijden. Papa was immers naar Ruddervoorde getrokken. Na een telefoontje wist Ralf dat papa aan een bergje stond. En uiteindelijk met wat volgen aan de telefoon en op tv wisten we ongeveer waar te zoeken. Maar we hebben hem niet gevonden. Wat had je gedacht … er waren net iets te veel supporters denk ik. In ieder geval was Ralf het zoeken na 10 minuten grondig beu en is hij terug gaan spelen.

eerste schoolweek

Zoals wel veel kleutertjes zijn ook Jef en Tuur maandag voor de eerste keer naar school gegaan.  We hebben ook heel bewust gevraagd ze niet in dezelfde klas te stoppen. We waren ervan overtuigd dat het beter is voor hun taalontwikkeling om ze voorlopig wat te scheiden.  Voor de broers dus een hele verandering. Papa ging nog even mee met Jef in de klas en ik met Tuur. Voor Tuur kon het afscheid niet vlug genoeg gaan, hij wou spelen en maakte dit ook erg duidelijk met een herhaalde ‘ Dada mama!!’. Jef daarentegen was niet gelukkig met het feit dat hij zijn nieuwe boekentas moest afgeven en voelde zich toch niet zo op zijn gemak. Hij heeft dan toch een traantje gelaten. Maar lang heeft het niet geduurd. ’s Avonds stond in zijn schriftje het volgende: Een superflinke start! Jef heeft al volop gespeeld, vnl met de auto’s en de grote vrachtwagens. In de kring zit hij vragend van de een naar de ander te kijken. Vanmiddag zat hij al vrolijk te zwaaien bij het onthaal.  Bij Tuur had de juf  geschreven: ‘ Tuur heeft zich goed geamuseerd. Hij viel niet op in de groep maw het is alsof hij al lang naar de klas komt.’

Dinsdagmorgen zijn ze heel enthousiast vertrokken tot ze in de gymzaal kwamen en beseften dat mama niet zou blijven tot ze naar de klas gingen. Dan zijn er toch wat tranen gevloeid. Maar Ralf heeft schitterend werk geleverd en heeft zijn broers onder de vleugels genomen en ze getroost.

De rest van de week hebben we geen tranen meer gezien. Ik denk dat we mogen spreken van een droomstart.

brief

1 januari 2009, na het lezen van de nieuwjaarsbrieven bij oma en opa:

Ralf:” Van andere opa kreeg ik wel een centje hoor als ik gedaan had.”

Opa Pierre kon dan ook niets anders doen dan zijn geld bovenhalen …