vingertjes

Zaterdag heeft Tuur de deur dichtgedaan en zo de vingers van Robbe tussen de deur geduwd. Ik heb er heel het weekend mee in mijn maag gezeten. Het gaat tenslotte niet om je eigen kind. Al bij al bleek het gelukkig mee te vallen.

Vandaag kwam het ijsboerke langs en zoals verwacht wilden ze alledrie een ijsje. Jef had echter nog een halve banaan liggen en die moest hij van mij eerst opeten. Net toen ik me even draaide probeerde hij die banaan in de vuilnisbak te gooien. ( Je weet maar nooit dat je mama om de tuin kan leiden.) Tuur was de streken van zijn broer op de voet aan het volgen en stond dan ook net iets te dicht bij de kast. Toen Jef die wou dichtduwen , zaten de vingers van Tuur er tussen. Ik zag nog net hoe Jef er nog een goeie duw aan gaf.  Het ringvingertje van Tuur kwam wel heel plat van tussen de deur. Voor de zekerheid toch maar even naar de dokter gegaan, want hij bleef klagen en wou het vingertje niet gebruiken. Diagnose werd nog niet definitief gesteld, maar waarschijnlijk is het bovenste kootje gebarsten. En dus moeten we  afwachten of hij morgen blijft klagen van de pijn en het vingertje terug gebruikt. Indien nodig hebben we toch al een doorverwijzing naar radiologie gekregen.  Hopen dat dit niet zal nodig zijn!

Net niet

Jef is al een hele week droog ’s nachts. En na 5 dagen applaus, wou hij het wel eens proberen zonder pamper. Uit voorzorg hebben we hem nog eens laten plassen net voor wij gingen slapen. Maar deze morgen om 07u20 hoorden we helaas Jef wenen. Ik wist onmiddellijk wat er aan de hand was.  Bedje ververst, Jefke in bad en het hele voorval vergeten … Tot papa deze middag zei dat hij Jef al een tijdje gehoord had deze morgen.  Nu vond ik het wel extra jammer voor mijn klein ventje, hij was er dus echt wel in geslaagd !

hallo meneer …

Tot grote ergernis van de mama zingt Ralf te pas en vooral te onpas de bekende song ” hallo meneer de uil, uw …” We hadden hem al gevraagd er mee op te houden. Met wisselend succes. Deze morgen aan tafel hoor ik Jef zingen: ” uil, nonderbroeke fuil, daarmee doen? ” Ongelooflijk hoe vlug ze zo’n liedjes toch leren!

mooi weer …

Wij verlangen nu al terug naar mooi weer, zoals vorige week.

rijmen

Ralf leert nu al een tijdje rijmen op school. Heel regelmatig hoorden we hem dan ook zeggen: ” Ralf, kalf dat rijmt hé.”  Nu hadden Jef en Ralf op een bepaald moment ruzie terwijl we aan tafel zaten. Bekvechten, proberen van de stoel te lopen,… Je kent het wel twee bekvechtende kindjes. En toen we dachten dat ze eindelijk zouden ophouden, mompelde Jef tussen zijn tanden door: “Ralf kalf.” Net genoeg verstaanbaar voor iedereen aan tafel. 2,5 jaar oud en al zo’n uitspraken… Ralf was razend!! En wij hebben achteraf toch even gelachen met de spitsvondigheid van het moment.

Een kleine waarschuwing …

Deze morgen:

Ralf: ” Mama, weet jij wat er gebeurt als je op het knopje van het toilet duwt?”

Mama: ” Nee, wat dan?”

Ralf: ” Wel het gaat allemaal naar de zee en daar wordt mijn pipi de zee en mijn kaka de aarde in de zee.”

Bij deze zijn jullie allemaal gewaarschuwd …

hondjes

De jongens waren deze namiddag enthousiast buiten aan het spelen. Papa was al een hele tijd bij hen om ze elk op hun beurt te duwen op de schommel. Toen ik ook ging kijken, hoorde ik een auto op de oprit. En ja hoor, we kregen bezoek van Jan en Chantal ( een oom en tante van mij). Ralf was blij om ‘zijn vriend Jan ‘ terug te zien. Tot Jan om de hoek verscheen met hun twee hondjes.  Eigenlijk heel lieve en brave hondjes, maar mijn boys zijn niet gek van honden en voor Ralf is dat een understatement. Van Ralf mag je zeggen dat hij bang is van honden. Tuur is de enige die durfde naderen en ze even strelen. De andere hebben veiliger oorden opgezocht in de vorm van hun trampoline, … met de rits van het net helemaal dicht. Je weet maar nooit dat die kleine beestjes op die hoge trampoline zouden springen.

dierentuin

Het boekje ‘Jules in de dierentuin’ is een hit bij Tuur. Elke avond moet ik het vertellen. En ook elke avond kreeg ik dezelfde reactie: ” Tuuke ook dierentuin gaan.”  Nu hadden we het einde van de vakantie, Tom niet van wacht, mooi weer en een doel… En zo zijn we vandaag naar Planckendael getrokken. De jongens vonden het schitterend. Eerst naar de leeuwen ( zoals in het boekje). De slang, die vonden ze niet zo leuk, maar naar alle andere dieren hebben ze met open mond staan kijken. Jef en Ralf verlangden op het einde naar een speeltuin om zich nog even uit te leven. Maar Tuur wou nog een keer de giraffen zien en zo ben ik nog eens naar de giraffen getrokken. Jefke amuseerde zich te pletter in het zand en wou niet mee naar huis en zou wel bij de koetjes slapen.  Deze avond in bed moest ik het verhaaltje nog maar een keer vertellen en nu kon Tuur precies zeggen welke dieren hij had gezien en welke niet. Maar bij de giraffen bleef hij toch een hele tijd stilstaan.

cars

Ik had de belofte een tijdje geleden gedaan en het werd tijd om die na te komen.  Warre mocht vrijdag eindelijk eens komen spelen. Gezien de gelijklopende cars-passie heb ik de jongens niet gehoord. Ze hebben met de auto’s gespeeld, even met een computerspel van cars en dan hebben ze samen een puzzel gemaakt van 100 stukken. Super-trots waren ze op zichzelf. En terecht.