nieuw lid van de familie

Een tijdje geleden kreeg Ralf van opa Pierre 8 kuikens. Hij mocht die verzorgen. Helaas waren het vetkippen en zoals het met vetkippen gaat werden na een paar weken de kippen geslacht. Ralf vond dit niet zo leuk en vertelde me dat hij twee keer had moeten wenen in zijn bed omdat de kuikens nu dood waren. Alhoewel hij aan Saskia zonder verpinken vertelde dat ze de kippen mocht zien in de onderste schuif ( van de diepvries).  Mama had al vlug medelijden met haar oudste zoon en dus beloofde ik hem een kip die opa niet zou slachten. Om het verschil met ons twee legkippen duidelijk te maken heb ik een sierkip besteld. Vandaag kreeg ik  telefoon van Aveve dat er een kipje voor ons klaarstond. Opa en Ralf zijn het gaan ophalen en hij is supertrots op zijn nieuwe aanwinst. Een definitieve naam moet hij nog kiezen, dus wie een voorstel heeft …

Toch is het voor Ralf nog een beetje schrikken als het kipje wat pikbewegingen maakt naar zijn hand. Maar ook Tuur vindt de kip best leuk.  Om eventuele ‘doodnijpgevaren’ te voorkomen hielp opa wel een beetje vasthouden.

tentoonstelling

Voor degenen die mijnjongens  niet volgen: de fotoclub waar Annelies en ik lid van zijn bestaat 35 jaar. We vieren dit met een tentoonstelling waar beelden van alle leden zullen te zien zijn, maar ook foto’s uit de oude doos. Allen welkom !

opa Pierre en Omarijke

Omarijke is nu 1 jaar op pensioen en opa is dit jaar 60 geworden. Tijd om te vieren dus. Oma plande een dagje uit de duizend.

’s Morgens 9 u vertrek richting  het Zwin in Knokke.  Eerst het toertje bij de vogels ( een succes bij Tuur, ondanks een vroege val en geschaafde elleboog tot gevolg).

Daarna een fikse wandeling door het Zwin. Met 6 kindjes mee had het water succes, maar dat konden we in het zwin niet toelaten. En met de belofte dat we later die dag nog naar het strand gingen ,konden we die 6 kadetten wel verleiden om verder te stappen.

Jef vond het  maar vuile konijntjes daar. Overal lag kaka. “De konijntjes van opa en Kwispel van Robbe en Hanne doen wel kaka op het poilet; é mama”  Trouwens elke put die we tegenkwamen had ‘mijn papa’  volgens Jef gemaakt met de kraan.

’s Middag hebben we heel lekker gegeten in restaurant Cadzandria, uiteraard in Cadzant. Tijdens het wachten mochten de 5 boys en het ene meisje een beetje spelen op het strand. Koeke Bart hield ze in de gaten en werd af en toe afgelost. Enige probleem: algauw waren mijn 3 nat van boven tot onder. Ze vonden het schitterend en hebben ook niks meer nodig dan wat zand en water. Normaal stond na de middag dan nog een bezoek aan moeder Ciska in Knokke op het programma, maar ik zag het niet zitten om met drie kletsnatte jongens op een terras te gaan zitten, laat staan dat ze daar in hun ondergoed zouden rondlopen. We zijn dan nog maar wat op het strand gebleven en dat vonden de kindjes wel fijn. De mijne hebben zich dan maar helemaal laten gaan en zijn zelfs de zee ingedoken. Na 5 minuutjes op de terugweg hadden wij dan ook al slapertjes in de auto. 

Toen ik  Jef thuis na een bad in bed stak zei hij nog het volgende: ” Was leuk hoor, spelen in zand en water; maar nu ik is een beetje moe.” En ik denk dat hij zo het mooiste compliment heeft gegeven aan oma die het dagje heeft gepland.

klassymbool

Jef en Tuur blijven na 6 maanden peuter te zijn nu nog een jaar als eerste kleuter bij dezelfde juf. Gevolg: ze mogen hun symbooltje houden. Nu de laatste week is ingegaan en Ralf zich opmaakt voor het eerste leerjaar, begint ook de tweeling een beetje aan school te denken. Gisteren waren ze bezig over hun klassymbool.

Tuur: ” Jef, ik is camion bij juffrouw Ria, jij is ijsje.”

Jef: ” Ik is nie meer ijsje, ik is kraan. Ik ga zeggen juffrouw Sandra.”

Helaas voor Jef heeft juf Sandra ( die we enkele uren later op de voetbaltraining zagen) geen kraan als symbooltje. Maar ze kwam wel met een afdoende oplossing voor Jef. Hij behoudt zijn symbool het ijsje, maar mag wel veel met een kraan spelen in de klas.

9 jaar

Vandaag zijn we er dankzij oma eens alleen op uitgetrokken. Voor onze negende huwelijksverjaardag zou zij een dagje voor de boys zorgen. We trokken richting Boulogne-sur-mer om fruits de mer te eten. Daar aangekomen ( na 3 kwartier file, net over Lille) hadden we keuze uit een aantal restaurants. Er was er eentje bij die ons wel erg aansprak, maar geen fruits de mer op het menu had staan. Toen we de borden van de mensen op het terras zagen, wisten we het wel zeker. Die zeevruchten konden we later ook wel eten. Wat we niet wisten, was dat we in een restaurant met 1 ster waren terecht gekomen. We hebben dan ook heerlijk gegeten in la Matelote. Daarna nog nausicaa bezocht en langs de kust ( cap gris - en blanc nez) volledig op ons gemak naar huis gereden. We hebben ervan genoten; van zo’n dagje voor onszelf.

Dank je Rune

Rune gaat tijdens het schooljaar elke dag mee met ons naar huis. Hij zit in de klas bij Tuur , zijn mama is onthaalmoeder en kan dus onmogelijk  om 16 uur aan de schoolpoort staan.  Plots kreeg ik een telefoontje dat Rune nog iets had voor de jongens. En die waren heel blij met hun cadeau !

vogel

Gisteren cirkelde deze vogel hoog boven ons huis. Niet onmiddellijk een exemplaar dat we hier elke dag zien. De jongens vestigden er mijn aandacht op door te roepen dat er een vliegtuig boven ons huis vloog. Hij zat hoog maar toch konden we duidelijk zien dat het om geen klein diertje  ging. Wie weet welke vogel dit zou zijn?

bakkers

Om 5 kindjes een hele dag bezig te houden heb je soms plotse inspiratie nodig. Zeker als het in de voormiddag niet al te schitterend weer is. En dus heb ik het aangename aan het nuttige gekoppeld. De sluitingsdag van de bakker is dinsdag ; met 5 kindjes  op zoek gaan naar een andere , zag ik niet zitten en dus hebben we maar zelf ons brood gebakken. Ik heb dan wel een broodmachine staan, maar voor de kinderen is het veel leuker om zelf te kneden. ( Trouwens ik vind dat de structuur van het brood anders en beter is als je het deeg manueel hebt gekneed.) En … het was een succes, zowel het maken als het opeten.

de 5

Gisteren had ik de 2 nichtjes op bezoek en heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om ze eens alle 5 samen op de foto te krijgen. Oma Metje wil een nieuwe foto waarop haar 5 achterkleinkinderen samen staan. De vorige dateert van december 2006, vandaar … Als we ze eens op een betere locatie samen krijgen dan maak ik wel een nieuwe met betere achtergrond  maar voorlopig ben ik en zal oma zeker tevreden zijn.

jongens …

Met drie jongens blijft het leven spannend… Tuur legde vorige week zijn hand tijdens een discussie met Ralf op de uitlaat van de grasmachine, waarbij hij zijn links hand verbrandde. Eerst onder de kraan en daarna flamazine en alles mooi verbonden. Hij gebruikte zijn handje wel niet echt. Tot… het verbandje werd verwijderd. Nu is er een korstje en kan hij wonderbaarlijk zijn hand opnieuw volledig gebruiken. Maar ook mama deelde in de brokken deze keer en is even buiten strijd geweest door een wespensteek. Aangezien ik daar vrij gevoelig voor ben, heb ik een aantal uren in bed doorgebracht. En dat door zo’n klein beestje.