Tweelingboys !

Tweelingen en samentroepen … Overal hoor je wel eens verhalen over tweelingen die heel hard aan elkaar hangen. Maar hier valt het meestal wel mee. Ligt het eraan dat ze twee-eiig zijn ???

 In ieder geval de laatste tijd heb ik iets meer reden om te “klagen”. Ze hangen aan elkaar, laten elkaar niet meer los en spelen het spelletje wij tegen mama en Ralf. Zie je de een, dan zie je de ander ( behalve ’s morgens want Tuur staat graag vroeg op en Jef heeft een beetje het ochtendhumeur van mama ). Ze kunnen zelfs niet meer plassen zonder elkaar. “Kom wij gaan plassen. Kijk mama wij plassen in een kruis.” Met alle gevolgen van dien … Mama mag de laatste tijd wel heel vaak het toilet dweilen.

postzegel

Warre, een van de 2 neefjes van mijnboys, heeft een heel mooie postzegel ontworpen. Hij maakt kans om zijn ontwerp omgezet te zien in een echte zegel, maar heeft daarvoor veel stemmen nodig. En dus doe ik als plichtsbewuste tante hier een oproepje om voor hem te stemmen. Meer info hier of op http://www.ontwerpeenpostzegel.be/#/nl/gallery/detail/14929/search=de%20boomgaard.

Postzegel Warre Van Nieuwenhuyse 'categorie bossen'

En ook bij ons

Ja, ook ons huisje is hij niet voorbij gelopen. Hij wist dan ook vroeg genoeg ( al van in juli) wat Jefs verwachtingen en dromen waren. Een hangaartje a leebill ( een hangar van playmobil). En die droom werd dan ook werkelijkheid met alle oohs en aahs tot gevolg. Ralf kreeg een montagekraan van playmobil, maar heeft wat moeite om dit te onthouden. Hij komt dan ook om de 5 minuten vragen “Hoe noemt die kraan nu ook al weer?” En Tuur kreeg een dierentuin, alias huisje, alias boerderij van playmobil. Maar ook bij omarijke kwam de Sint met playmobil, clicks, lego en last but not least echte verkeerskegels. ( een voltreffer, nu nog binnenshuis, maar wacht tot ‘het zandbakweer ‘wordt)

help !!!

Ik loop erbij met wallen onder de ogen ( niet om aan te zien dus), een beetje humeurig en nog  wat moe. En dit alles heeft te maken met ons Tuurke. Hij heeft de lelijke gewoonte ontwikkeld om een 5 à 6-tal keer per nacht op te staan. Mama en papa zijn dan  uiteraard ook wakker. Deze nacht de eerste plasstop om 3.30u. En zo is hij tussen die eerste keer en 4.20u 5 keer opgestaan ( om te plassen, om zijn neus te snuiten,…) En dan ben ik toch een beetje kwaad geworden en is hij blijven liggen. (De vorige nachten liet ik hem doen en bleef hij naar beneden komen. )Om 5 u liep de wekker af voor Tom, maar die bleef liggen na Tuurs avonturen. Om 5u36 een eerste telefoon voor Tom, om 5u47 een tweede en om 6 u opnieuw de wekker. Ik heb dus niet echt een deugddoende nachtrust gehad. Maar hoe kan ik Tuurke in zijn bed houden ’s nachts? Wij zijn het helemaal niet gewend om te moeten opstaan voor onze boys.

sterk

Jef had wat moeite met het in elkaar steken van playmobil.

Jef: ” Mama, da gaat niet.”

Tuur: ” Kom e keer hier Jef. Ik gaat een keer obreren ( proberen). Ik ben toch sterk.”

Hoe? Wat ? Wanneer ?

Hoe zal hij de link leggen ? Wanneer precies ? En wat zal hem ertoe brengen ? In ieder geval ik verwacht mij er deze week elk moment aan. Vooral omdat hij deze week woensdag in de voetbal komt, vrijdag op school, vrijdagavond bij de buren en zaterdag in de KSA. Telkens met een andere mantel en stem ? En ik kreeg vorige week dit:

Ralf: ” Mama, waarom krijgen wij die boekjes met al dat speelgoed in?”

Mama: ” Omdat je dan kan kiezen en  Sinterklaas moet toch weten wat hij kan brengen.”

Ralf: ” Maar die boekjes komen niet van Sinterklaas, ze komen van de multi-bazar. En trouwens daar staat in hoeveel euro dat allemaal kost. Dan kan jij dat ook kopen hé.”

Mama: ( na toch een paar seconden stilte) ” Maar Sinterklaas kan onmogelijk al dat speelgoed meebrengen met zijn boot en dus koopt hij dat hier in de winkels.”

Ralf een paar dagen later in de pralinewinkel: ” Zeg mama, al die chocolade hier, dat is ook voor Sinterklaas zeker ?” ( met zijn ene wenkbrauw een beetje opgetrokken)

Ik weet het niet zeker … Maar volgens mij is het geloof niet meer 100 %.

kaartjes

Gisteren de foto voor op de kerstkaartjes mogen kiezen. En ik vond de foto’s van dit jaar zelf heeeeeel mooi. Daarbij komt dat we zelf eerst een verrassing kregen en die nu zullen mogen doorgeven. Aan wie en wat ????  Daarover later meer …

maantjes, sterretjes ??????

Jef: ” Mama, ik heef maantjes in mijn hoofd. Oh neen, sterretjes.”

Mama: ” Sterretjes ???? In je hoofd?”

Jef: ” Of neen, zijn sterretjes in mijn oog.”

Ik denk dat het zicht nog niet 100% is door de krabbels of de druppels, in ieder geval ik hoop dat hij geen sterren blijft zien…

oogarts

De dinsdag is hier zo al druk. Ralf moet om 16.30u bij de kinesiste zijn en dus moet alles een beetje vooruit gaan na school. Jef en Tuur kwamen allebei wenend uit school en ik dacht dat ze moe waren. Dat vermoeden werd bevestigd doordat ze allebei in slaap vielen in de auto. Terug thuis was Tuur al een beetje moeheid kwijt, maar Jef bleef huilen en tieren. Tot ik zijn schriftje opendeed. Daarin stond dat Jef een vinger van een ander kindje in zijn oogje kreeg. En dus viel de puzzel in elkaar. Hij was niet moe, maar had pijn. En Jef heeft nochthans een heel hoge pijndrempel. Ik heb nog een kwartiertje gewacht, maar kreeg hem onmogelijk kalm. Nu was ik volledig overtuigd dat er iets fout was. Tom opgebeld om te vragen hoe ver hij nog van huis was, de oogarts verwittigd dat we eraan kwamen en omarijke nog heel even op de thuiswacht gestoken. Het verdict:2 serieuse krabbels op zijn oog zelf. ( Ik heb zelf mogen meekijken toen hij met een contrastvloeistof en een blauw lichtje de diagnose stelde.) Het zou inderdaad veel pijn moeten doen. Maar het goede nieuws is dat zoiets bij kinderen vrij vlug geneest. 1 weekje zalf en druppels en alles zou moeten vergeten zijn. Gelukkig !

NIET moe

“Ik ben niet moe !” En hij is er zelf van overtuigd. Mama is iets moeilijker te overtuigen.