Gisteren de foto voor op de kerstkaartjes mogen kiezen. En ik vond de foto’s van dit jaar zelf heeeeeel mooi. Daarbij komt dat we zelf eerst een verrassing kregen en die nu zullen mogen doorgeven. Aan wie en wat ????  Daarover later meer …

Jef: ” Mama, ik heef maantjes in mijn hoofd. Oh neen, sterretjes.”

Mama: ” Sterretjes ???? In je hoofd?”

Jef: ” Of neen, zijn sterretjes in mijn oog.”

Ik denk dat het zicht nog niet 100% is door de krabbels of de druppels, in ieder geval ik hoop dat hij geen sterren blijft zien…

De dinsdag is hier zo al druk. Ralf moet om 16.30u bij de kinesiste zijn en dus moet alles een beetje vooruit gaan na school. Jef en Tuur kwamen allebei wenend uit school en ik dacht dat ze moe waren. Dat vermoeden werd bevestigd doordat ze allebei in slaap vielen in de auto. Terug thuis was Tuur al een beetje moeheid kwijt, maar Jef bleef huilen en tieren. Tot ik zijn schriftje opendeed. Daarin stond dat Jef een vinger van een ander kindje in zijn oogje kreeg. En dus viel de puzzel in elkaar. Hij was niet moe, maar had pijn. En Jef heeft nochthans een heel hoge pijndrempel. Ik heb nog een kwartiertje gewacht, maar kreeg hem onmogelijk kalm. Nu was ik volledig overtuigd dat er iets fout was. Tom opgebeld om te vragen hoe ver hij nog van huis was, de oogarts verwittigd dat we eraan kwamen en omarijke nog heel even op de thuiswacht gestoken. Het verdict:2 serieuse krabbels op zijn oog zelf. ( Ik heb zelf mogen meekijken toen hij met een contrastvloeistof en een blauw lichtje de diagnose stelde.) Het zou inderdaad veel pijn moeten doen. Maar het goede nieuws is dat zoiets bij kinderen vrij vlug geneest. 1 weekje zalf en druppels en alles zou moeten vergeten zijn. Gelukkig !

“Ik ben niet moe !” En hij is er zelf van overtuigd. Mama is iets moeilijker te overtuigen. 

Jef z’n eerste tekening van mama met  een buik en … Ja, ja ‘alles’ erop en eraan.

Ik als lezer heb een ontdekking gedaan in blogland. Moet je lezen, een blog met enkel leesvoer. Ik heb er toch al een aantal goeie tips gehaald en dus ook enkele goede boeken gelezen.  ( o.a. De hand van mijn moeder, Stuk, Vanuit de verte en Een rebelse meid. Sashenka ligt klaar om gelezen te worden.)

Photoshop en andere programma’s om foto’s te bewerken; ik heb er geen kaas van gegeten. Ik kan het gewoon niet. De dag van de ballonvaart was er enorm veel brandnevel en dit was ook te zien aan mijn foto’s. Vrijdag toonde ik er een aantal in de fotoclub. Dirk deed toen het voorstel om er eens een aantal voor mij te bewerken en dit is het resultaat.  Onvoorstelbaar wat een verschil, niet ? Ik geloof dat ik toch eens een paar lessen zal moeten volgen hetzij bij Dirk , hetzij op een of andere cursus.

Gisteren de blijde intrede van de Sint in Tielt. Samen met Lomme en Warre stonden Jef en Tuur al op wacht.  Veel te vroeg bleek wel, want de man liet op zich wachten. Ik vond ook dat er niet zoveel kindjes stonden, maar ook dat heeft zijn voordeel: ons jongens konden alles volgen van op de eerste rij. Toen het eindelijk zover was, was de een al wat dolenthousiaster dan de ander en vooral Lomme kon het achteraf goed uitleggen. De jongens vonden het schitterend en alhoewel de mama’s vonden dat de Sint niet zijn beste en mooiste kostuum had aangetrokken hebben we genoten van het enthousiasme van onze zoontjes. (Ik denk dat er wat foto’s van het evenement in een blogje van mijn jongens zullen komen, maar ik had mijn toestel thuis laten liggen…)

Mijnjongens hadden in de Schriekstraat gelezen dat ik nog naar Hema wou gaan. Ralf oefent in de kine nu al een tijdje het veteren. Dat doen ze op een houten oefenschoen en toevallig stond er zo eentje in de folder van Hema.  Terwijl ik aan een voetbalterrein sta te kijken naar mijn oudste zoon, gaat de gsm: Annelies staat in Hema en vraagt of ze de schoen moet meebrengen. ‘Heel graag !’ Dan moet ik geen toeren uitsteken om er ook te raken. En Ralf ,die is heel blij met zijn schoentje en gaf onmiddellijk een demonstratie van zijn kunnen.

De beslissing is gevallen. Ik neem mijn ouderschapsverlof op. Na de geboorte van Jef en Tuur heb ik dit niet onmiddellijk gedaan. Nu had ik een tijdje terug al besloten drie maanden thuis te blijven, maar toen ze me op het secretariaat vertelden dat we in het onderwijs ouderschapsverlof moeten opnemen voor de vierde verjaardag van het kind ( in de privé is het 12 denk ik), dan hebben we ervoor gekozen om onmiddellijk 6 maanden thuis te blijven. Want op 19 juni worden ze 4 en moet ik terug aan de slag.