boos

21 10 2008

De jongens voelen zich niet zo goed. Net zoals vorig jaar is de herfst nog maar goed en wel begonnen en ze hebben al problemen met de luchtwegen. Beginnende longontsteking, zware bronchitis; in ieder geval hoe de dokters het ook noemen, mijn boys piepen en kraken als een oude deur bij het in- en uitademen. Deze ziektes brengen natuurlijk ook iets frequentere bezoekjes aan de apotheek met zich mee. Ze hebben ondertussen elk hun fles siroop en puffers. De puffers hebben dit jaar meer succes dan vorig jaar, zelfs in die mate dat ze vechten om het eerst te mogen puffen. Ze mogen van mij dan ook op ‘het knopje’ duwen. Maar wat de ziektes ook  met zich meebrengen is een minder goed humeur van de tweeling. In de auto kunnen ze niks meer verdragen van hun grote broer. Is het niet Jef, dan is het Tuur die zit te wenen omdat Ralf te dicht zit of omdat Ralf zijn hand op hun stoel legt,… Je kunt het zo zot niet bedenken of ze zijn er kwaad om. Ook het aan- en afdoen van de kleren verloopt niet zo vlot als anders. Tuur wil ’s avonds zijn pyjama niet aan en ’s morgens mag hij dan niet meer af. We hebben uit zijn mond al heel vaak “nie diene” gehoord, omdat het niet de juiste kousen, niet de juiste trui of broek is die hij in gedachten had. Maar ook Jef heeft een nieuw stokpaardje: “A mijn erust!” (Laat mij met rust.) Want nu nog meer dan anders doet hij het liefst zijn eigen zin. Positief aan het ziek zijn: ze gaan o zo graag en dus ook super gemakkelijk naar hun bed. Want van ziek zijn word je wel een beetje moe.

Advertenties

Acties

Information

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: