super

16 09 2009

Iedereen moet tegenwoordig super zijn, super- mama, super- papa, super-kind, super-man, super-vrouw,… noem maar op. Of er zijn en hoe ze het doen; ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik het niet ben, dat mijn kindjes het al evenmin zijn. Maar het wordt wel verwacht. Als mama moet je moeiteloos werk, huishouden en alles wat erbij komt perfect kunnen combineren en dit liefst zonder je geduld te verliezen. Wel ik verlies soms mijn geduld. Je moet maar eens ’s morgens drie mannen klaarstomen om ze op tijd proper en net aan de schoolpoort te krijgen en dan zelf al even proper op je eigen school toe te komen. Wel ik kan het niet zonder nu en dan even mijn geduld te verliezen als ze weeral eens een glas fruitsap over hun verse kleren uitgieten -en je dus van vooraf aan kunt beginnen-. Of als ze elkaar zo zitten te tergen dat geen van de drie ook nog maar aanstalten maakt om die boterham in de mond te steken.

Maar het ergste vind ik dat ook kinderen super moeten zijn. Ze moeten goed presteren op school. Het zal maar jou kind wezen dat minder goed leest of geen mooie tekening maakt. Elk kind zal en moet primus van de klas zijn, ja, ja al van in de kleuterklas. En durf vooral niet te zeggen (aan de schoolpoort) dat je eigen kind wat moeite heeft met het een of ander. Je ontvangt van bepaalde ouders blikken vol medelijden en van anderen een kleine triomfblik, want het gaat  gelukkig niet over hun kind. Maar ook in de sportclub zijn ze bikkelhard voor de kinderen die het iets minder doen. Want ook al zijn ze nog maar 6, er moet gepresteerd worden. Stel je maar eens voor dat je kind 8 maanden nodig heeft om te leren zwemmen of helemaal niet balvaardig is, maar toch wil zwemmen en voetballen. De talloze opmerkingen zoals ” En, kan hij nu nog niet zwemmen?” of ” Oh ja, ooit zal het wel lukken zeker,…” snijden recht door je moederhart. Maar het eerste zwembrevet na 8 maanden zwoegen is voor een mama heel veel waard. Mijn kindjes zijn niet in alles primussen; ze hebben hun gaven en talenten, maar ook hun tekortkomingen. Maar een ding is het allerbelangrijkste, het zijn MIJN mannen en voor geen goud van de wereld zou ik ze anders willen hebben. Ik hou ongelofelijk veel van ze, net zoals ze zijn.

Advertenties

Acties

Informatie

4 responses

17 09 2009
Ilse

Prachtige post! Eentje om in te kaderen!
Ik kan me er helemaal in vinden!

17 09 2009
Annelies

Heel eerlijk blogje, Lore, en je hebt overschot van gelijk. Jouw boys mogen zich gelukkig prijzen met zo’n fantastische mama.

17 09 2009
Saskia

Fantastisch geblogd. En vooral voor de zwemmer een dikke proficiat. Goed gedaan.

17 09 2009
Tresie

100% gelijk heb je Lorie. Ik bewonder je. In mijn ogen zijn je jongens perfect!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: