oogarts

24 11 2009

De dinsdag is hier zo al druk. Ralf moet om 16.30u bij de kinesiste zijn en dus moet alles een beetje vooruit gaan na school. Jef en Tuur kwamen allebei wenend uit school en ik dacht dat ze moe waren. Dat vermoeden werd bevestigd doordat ze allebei in slaap vielen in de auto. Terug thuis was Tuur al een beetje moeheid kwijt, maar Jef bleef huilen en tieren. Tot ik zijn schriftje opendeed. Daarin stond dat Jef een vinger van een ander kindje in zijn oogje kreeg. En dus viel de puzzel in elkaar. Hij was niet moe, maar had pijn. En Jef heeft nochthans een heel hoge pijndrempel. Ik heb nog een kwartiertje gewacht, maar kreeg hem onmogelijk kalm. Nu was ik volledig overtuigd dat er iets fout was. Tom opgebeld om te vragen hoe ver hij nog van huis was, de oogarts verwittigd dat we eraan kwamen en omarijke nog heel even op de thuiswacht gestoken. Het verdict:2 serieuse krabbels op zijn oog zelf. ( Ik heb zelf mogen meekijken toen hij met een contrastvloeistof en een blauw lichtje de diagnose stelde.) Het zou inderdaad veel pijn moeten doen. Maar het goede nieuws is dat zoiets bij kinderen vrij vlug geneest. 1 weekje zalf en druppels en alles zou moeten vergeten zijn. Gelukkig !

Advertenties

Acties

Informatie

One response

28 11 2009
Tresie

Gelukkig inderdaad! Amai even schrikken. Binnenkort zien we Jef weer met stralende ogen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s




%d bloggers liken dit: