Jef@work

Jef doet niks liever als meegaan met papa in de camion… Ik dacht vooral om te kijken hoe papa werkt. Mis mama !!! Kijk maar allemaal even hier. Met dank aan ‘koeke’ Bart.

Ocharm

Tuur zegt al een tijdje dat hij wil trouwen met Marie uit zijn klas.  Hij heeft in ieder geval een mooie keuze gemaakt Gisterenmorgen maakte hij voor het schoolgaan nog een tekening voor Marie. Toen hij om 4 uur thuis kwam vroeg ik of ze blij was met haar tekening.

Tuur: ” Marie moest mijn tekening niet hebben en haar zus ook niet. Maar juf was wel heel blij met de tekening.”

goede reden

Jef : ” Mama, ik moet niet de korstjes opeten hé.”

Wij zijn hier echter van mening dat broodkorstjes geen kwaad kunnen en ze dus ook moeten opgegeten worden. (Alhoewel mama al vlugger eens zou toegeven dan papa.)

Mama: ” Toch wel hoor, Jef. En … het zijn geen harde korstjes.”

Jef: ” Mijn buik doet heel erg pijn van korstjes.”

Als dat geen goede reden is om je korstjes te laten liggen.

na lang wachten

Wat samen met een bevriend koppel begon als een vaag ” We zouden dat eens  moeten doen.” is er dan toch van gekomen. Eind oktober gereserveerd en vorige zondagavond hebben we na lang wachten kunnen genieten van zijn kookkunsten. En … koken dat kan hij hoor die kleine van Dell Anno. Het was overheerlijk. We namen het zesgangenmenu zoals je hieronder kan zien.

MENU “ Dell’Anno ”

ATLANTISCHE TONIJN en GILLARDEAU OESTER

Bottarga/Waterkers/Selder

COQUILLES “NOORSE GEDOKEN”

Butternut/Risotto/Saffraan/Sinaasappel

*LANGOUSTINE “GUILVINEC” en RUND “NEBRASKA”

Eendelever/Rode Biet/Parmezaan/Zure room

KABELJAUW

Mezzaluna van Aardappel/Chanterelle/Basilicum/Tomaat

PARELHOEN

Aardpeer/Sjalot/Citroen/Pappardelle/Witlof

FRANSE CHANTECLAIRE APPEL

Melkconfituur/Calvados/Mascarpone

Ik heb van alle zes evenveel genoten en … als verrassing kregen we voor de Franse appel nog een pré dessertje van de chef.

Ik moet zijn kookboekje NIET hebben hoor. ‘k Ga liever nog eens proeven van zijn kunsten.

 

een beetje terug

Een beetje terug …  Een weekje na de operatie valt de pijn heel goed mee, maar ben ik nog zo vlug moe. Iedereen zegt dat het door de lange ( 4u en een half) verdoving komt en dat dit toch nog een tijdje kan duren. Hopelijk niet te lang. De boys zijn super, al heel de week. O zo voorzichtig met mama. Ze proberen om niet te stoten, halen drinken en hebben zelfs al ‘gestofzuigerd’. En ook de papa doet heel hard zijn best. Nog een beetje en ik heb een ‘nieuwe’ man in huis. En ook omarijke kwam al elke morgen helpen om de boys net en op tijd op school te krijgen, deed de was en nog zoveel meer.  Misschien moet ik mij nog maar eens laten opereren… Of toch maar niet, want het is toch plezant als je niet aan je zetel gebonden bent.

koekjes

Zondag, koud weer, BK veldrijden op tv en 5 jongens in huis … Papa wou het veldrijden volgen en de meeste jongens hadden daar weinig interesse in. Dus haalde ik een kinderkookboekje uit. Het bewuste boekje kreeg ik vorige week in bruikleen van mijn zus. Zij had het bewaard. Toen we klein waren maakten we verschillende recepten uit het boekje. En natuurlijk maakten we ook deze koekjes.

120 gr suiker

120 gr boter

1 ei

200 gr bloem

Suiker en boter mengen tot een gladde massa. Het geklutste ei toevoegen. Daarna de gezeefde bloem er goed doorroeren.  Het deeg uitrollen tot ong 0,5 cm dik en er vormpjes uitsteken. De koekjes eventueel versieren en daarna 10 à 15 min bakken in een voorverwarmde oven van 180° C.

Ik ondervond dat we iets meer bloem nodig hadden, de oven beter op 160 ° staat en je de koekjes iets langer laat zitten.  Ze worden dan niet zo vlug bruin aan de randen.

Maar lekker waren ze in ieder geval. De jongens hebben genoten van het versieren en mama … van het proeven ???

vaccinatie

Ralf is in december 6 geworden en moest dus een herhaling van het vaccin tegen difterie, polio, tetanus en pertussis krijgen.  Via het clb hadden we de keuze gekregen dit op een consult van hen te laten doen of zelf via de huis- of kinderarts het vaccin te laten toedienen. Ik koos voor de laatste optie en dus moesten we woensdag naar onze kinderarts voor een spuitje. Donderdag zag Ralf er echter zo uit.

Zaterdag moest ik met Tuur naar de huisarts ( Hij deed voor de verandering al twee dagen hoge koorts.) en dus nam ik Ralf toch maar even mee aangezien het steeds erger werd. Met een beetje siroop en wat zalf ziet hij er toch al wat beter uit. Zelf vond hij het best leuk, afgezien van de jeuk en een beetje pijn dan. Want: ” Mama, kijk eens wat een dikke spieren ik nu heb aan die arm!” Stoer hé man…

terug naar school ?

Al vanaf de eerste januari kreeg je steevast hetzelfde antwoord als je aan Jef vroeg of hij maandag terug naar de klas zou gaan. ” Neen, mijn buik gaat heel pijn doen.” En ja zo geschiedde maandagmorgen het mirakel. Jef was doodziek. Hij kon niet naar school gaan want zijn buik deed heel pijn. Hij moest zelfs naar de dokter. Of dat was toch zijn mening. Mama hield er helaas een andere mening op na. Vooral na het zien van zijn blinkende oogjes wist mama zeker dat de buikpijn van psychosomatische aard was. Toen ik hem even op de schoot nam, kwam het eruit. “Ik ben bang mama, als … terug in mijn oog prikt. Dat doet pijn.” En dus is mama even meegegaan tot bij de juf om te verklaren waar de plotse en zeer hevige buikpijn vandaan kwam. Gewoon om Jef een beetje gerust te stellen. Anders ben ik helemaal niet zo’n ‘ naar de juf-loper’.  Later op de week kwam hij met de volgende uitspraak: ” … is nog altijd stout hoor mama, maar niet meer tegen mij want de juf heeft gezegd als hij niet meer in mijn oog mag prikken. En nu spelen Emiel en ik niet meer met hem. Ah ja é mama.”

Plop en de kabouterbaby

Annelies had het schitterende idee om samen met alle jongens naar de film te gaan. Baby Lucibert was een succes en dat kan je hier uitgebreid lezen en zien.

Leuk

Vandaag gevonden in de krant …

‘Leuk om voor de camera voor te lezen’

Warre, Lotte, Ralf en Tuur

Warre, Ralf, Tuur, Lotte en hun oma namen al vaker deel aan het programma. © Ingrid Castelein

//

ARDOOIE/PITTEM – Warre (6) en Lotte (8) Van Nieuwenhuyse uit Ardooie tekenen op de opnamedag present met hun neefjes Ralf (6) en Tuur (3) Van Nieuwenhuyse uit Pittem en hun oma Marijke Vanhoorne uit Egem.

‘Het is al de derde keer dat mijn broertje en ik voor de zieke mensen in het ziekenhuis onze nieuwjaarsbrief voorlezen’, getuigt Lotte. ‘We brachten de nieuwjaarsbrief mee die we in de klas voor papa en mama schreven. Ik vind het leuk om deze voor de camera voor te lezen.’

Voor het driejarige neefje Tuur uit de eerste kleuterklas is het de eerste keer dat hij een nieuwjaarsbrief bij zich heeft. ‘Onze oma heeft gevraagd of we zin hadden om hier aan deel te nemen’, vertelt zijn broer Ralf. ‘We vinden dit heel plezierig en bovendien krijgen we een dvd van de opnames mee.’

‘Bovenal vind ik dit een lovenswaardig initiatief’, pikt oma Marijke in. ‘Voor de kinderen is het leuk om mee te maken en ze doen er alle zieken en bejaarden een groot plezier mee.’

Ook hier kan je het artikel nog eens bekijken.