Hij heeft het toch maar gedaan

Tuur wil al enkele weken zonder pamper slapen. Jef kan het en eigenlijk is Tuurke daar een beetje jaloers van. Maar nog elke morgen is de pamper nat.  Bij het middagdutje lukt het wel al, maar dan gaat het ook maar om een 2-tal uurtjes slaap. Gisteren was het ,met de nodige traantjes, opnieuw van dat: ” Ik is zonder pamper slapen.” . En omdat het vakantie is en de bedjes toch ververst moeten worden, heb ik toegegeven. Rond 23.00 uur heb ik hem toch nog even op het toilet gezet en deze morgen om kwart voor 7 stond ons Tuurke trots naast mijn bed te blinken: ” Mama, ik is zonder pamper slapen en ik is nie pipi bedje daan.” En ja, ook mama blinkt nu een beetje van trots.

pyjama

Al maanden geeft Jef  telkens hetzelfde antwoord als je hem vraagt welke pyjama hij wil aantrekken: ” pyjama ondje Plutol.” Eén klein detail: op geen enkele pyjama staat een hondje, laat staan hondje Pluto. En nu ik toch naar de ‘disneybron’ ging, zou ik een pyjama van de betreffende hond meebrengen. Helaas is Pluto iets minder populair in Disneyland dan hier in Pittem, met als gevolg dat we niet onmiddellijk zo’n pyjama tegenkwamen. Maar het geluk was deze keer aan onze kant en we hebben 1 exemplaar met Pluto gevonden. Een hele mooie pyjama ( al zeg ik het zelf) met Mickey en Pluto. Jef was dolgelukkig en is maandag met zijn nieuwe pyjama gaan slapen.

disney

Na alle test-, school-, kine- en zweminspanningen van de laatste maanden, had ik beloofd om eens iets leuks met Ralf te doen.  Het werden 2 superdagen in Disneyland Parijs. Papa vond het iets te vroeg om nu al terug te gaan en dus is Marieke reispartner van dienst geweest. ( Een keer hebben ze ons bekeken van hoe zit dat hier??? Twee vrouwen en 1 kindje …) Voor Marieke was het haar eerste kennismaking met de wereld van Disney en ze had geluk: de wachttijden vielen mee en het weer was mooi.  Ralf heeft deze keer enkele voor hem nieuwe attracties kunnen uitproberen: nemo en  thunder mountain. Het eerste viel wat tegen ( Hij was een beetje bang in het donker.), maar de thunder mountain maakte alles weer goed. Hij vond het schitterend. Als de attractie maar snel gaat en niet te donker is, dan is ons Ralfke content.  En ja, ook mama heeft weer met volle teugen genoten. ( alhoewel ik blij was om mijn twee jongste spruiten terug te zien …) Op de terugweg was Ralf NIET moe, maar viel hij wel al na 10 minuten in slaap. Het is weer voorbij, maar we hebben nog een dagje tegoed. Ralfs stickerboek van carrefour is vol en … ik kreeg bericht dat we de tickets deze week mogen ophalen.

verjaardagsfeest

Voor Jef en Tuur met een beetje vertraging; voor Camille en Amaryllis een beetje te vroeg. In ieder geval kregen ze alle 4 samen zaterdag een schitterend feest. ( of dat hopen wij toch…) 

mooie schoenen

Tuur: ” Mama, kom keer kijken, ik is mooie soenen aandaan.”

waterpret

alles in het dubbel …

Tijdens het weekend kregen we Jules ( de klaspop) op bezoek. En aangezien we een jarige tweeling hadden, hebben de juffen ervoor gezorgd dat ook Jules’ tweelingsbroer mee kon komen.

radio

Pieter-Jan, peter van Jef wou zijn petekind en broers trakteren op de kermis. Ja, ja ze hadden weeral geluk ! Ralf heeft het evenement helaas moeten missen ( ziek in bed). Jef en Tuur waren wel van de partij: eerst op de draaimolen, waar Jef enthousiast zat te roepen en te zwaaien en Tuur het bekeek en zijn gezicht leek te zeggen’ is het dat maar …? ‘. Daarna eendjes vissen, elk 33! Tuur koos voor 2 doosjes auto’s van cars ( 1 voor hem en 1 voor Ralf) en een doos stoepkrijt. Jef wou een ‘radio’ zoals Pieter-Jan. Bij de thuiskomst hebben ze dan nog even samen op hun ‘radio’ het liedje witte zwanen, zwarte zwanen ( de laatste hit van Jef) gespeeld en gezongen.  Het moet gezegd worden : een waar plezier voor het oor !

sony

Oma Metje heeft uit de krant puntjes geknipt voor een sony cybershot. In de eerste plaats om mama’s toestel te sparen van de boys en vragen als : ” Mama, mag ik ook eens een foto trekken?” Mijn toestel is dan ook een beetje te zwaar en te duur om in de handen van een 5-jarige te geven.  Maar ook om eens mee te nemen in de handtas of met papa mee naar het werk. Gisteren ben ik dat sony toestelletje dan gaan ophalen. Ralf was na school meteen enthousiast en is zijn broers te lijf gegaan als een echte ‘Japanner’. Op geen tijd had hij meer dan 50 foto’s. Met heel wat bewogen exemplaren en  foto’s met enkel een been of een half hoofd, maar ook enkele goeie.

3 jaar !

3 jaar al …